Öğrenme Araçları

Mit/Gerçek Sayfaları

Bir sürü bedenin Toplu Yakılması, toplu mezarlara sığmayacak kadar fazla kül ortaya çıkaracaktı

 

Soykırım Karşıtlarının Söyledikleri:

Belzec’te, 600.000 ya da daha fazla cesedin yakılmasıyla ortaya çıkmış olabilecek insan ve odun külü miktarı, “60 demiryolu yük vagonu” büyüklüğündeki bilinen toplu mezarların tamamını dolduracaktı.

Bedenlerin ağırlığı (yaklaşık 25 kilogram) ve odun kullanım oranı (1:1) konusunda daha gerçekçi değerler kullanıldığında, Belzec’teki ölü yakma ızgaralarında ortaya çıkan insan ve odun küllerinin, toplu mezarların bilinen tüm alanının yalnızca yüzde 24’ünü dolduracağı görülür.
Küller, toplu mezarlarda yok edilmemiş bile olabilir. Operation Reinhard kamplarının önde gelen bilim adamlarından Yitzhak Arad, her üç kampta da yapılan, kemik ve dişlerin atılmasıyla ilgili genel durumu şöyle özetlemektedir: Ateş söndüğünde, ızgaraların üzerinde yalnızca iskeletler ya da dağılmış kemikler, altlarında da kül yığınları vardı. “Kül grubu” (Aschkolonne) olarak bilinen bir diğer özel mahkum grubu, külleri toplama ve kömür haline gelmiş kemik kalıntılarını ızgaradan alıp teneke levhalara koyma görevini yürütüyordu. Daha sonra, kemikleri küçük parçalara ayırmak için yuvarlak tahta sopalar kullanılıyordu. Ardından metal telden yapılma sık örgülü eleklerden geçiriliyor, elekten geçmeyen kemik parçaları, daha fazla ezilmek üzere geri gönderiliyordu. Parçalanması zor görülen yanmamış kemikler ızgaraya geri atılıp, yeni beden yığınıyla birlikte tekrar yakılıyordu.”
Chelmno’yla ilgili olarak, hayatta kalanlardan biri olan Simon Srebnik şunları belirtti: “Biraz uzakta [yakma çukurlarından] beton bir platform vardı ve yanmamış kemikleri, örneğin büyük ayak kemiklerini aldık. İki saplı bir sandık vardı. Kemikleri, diğerlerinin ezmesi gerektiği yere taşıdık. Toz haline getirilen kemik çok inceydi. Ardından çuvallara kondu ve yeterince çuval biriktiğinde, Narew Nehri üzerindeki köprüye gidip tozları boşalttık. Akıntı bunları alıp götürdü. Nehrin akıntısına kapılıp gitti.”
Üç Operation Reinhard kampında küllerin ne yapıldığı konusunda çok az bilgiye sahibiz. Kapısından giren yaklaşık 1.8 milyon Yahudi’den, Treblinka’daki imha alanında çalışan yalnızca iki kişi hayatta kaldı. Bunlardan biri olan Yankiel Wiernik, ölü yakma işlemlerinin ve yakımda çalışmanın dehşetini ifadesinde ayrıntılarıyla yaşıyor ama toplu mezarlara gönderilip yeniden gömülmeleri dışında, küllerin atılmasıyla ilgili olarak ayrıntılı bir şey anlatmıyor. Ancak, Operation Reinhard kamplarında çıkan küllerin bir kısmının da nehirlere boşaltıldığı veya diğer kamplarda olduğu gibi gübre olarak ya da yol inşaatında kullanıldığı sonucunu çıkarmak akla yatkındır.
Sonuç
Odun miktarı ve Belzec’teki toplu mezarlara gömülen bedenlerin toplam hacmi konusunda gerçekçi değerler dikkate alındığında, toplu yakma işlemlerinde ortaya çıkan insan ve odun küllerini tekrar gömmek için yeterinden daha fazla alanın olduğu ortaya çıkmaktadır.