Öğrenme Araçları

Mit/Gerçek Sayfaları

Yahudi kurbanların bedenleri “kendi kendilerine” yanamazdı

 

Soykırım Karşıtlarının Söyledikleri:

Bedenler, tanıkların dediği biçimde “odun gibi” yanamazdı.

Yankiel Wiernik ve Yechiel Reichmann, Treblinka’dan kurtulmuş, kaynağından edindikleri bilgilerle Operation Reinhard kamplarındaki (özellikle Treblinka) ölü yakma işlemi hakkında konuşabilecek tek kişilerdir. Wiernik, Treblinka’daki toplu yakma işlemi üzerine sayfalarca açıklamasının bir satırında şunları yazdı: “Kadınların bedenlerinin, erkeklerinkinden daha kolay yandığı anlaşıldı. Bundan dolayı, kadınların bedenleri ateşi canlandırmak için kullanıldı.” Amerikalı bir Soykırım karşıtı bu metni, kadınların bedenlerinin “odun gibi” kendi kendine yandığı şeklinde yorumluyor. Ancak tüm öyküyü anlatmıyor.
Ölü yakma işlemini görmüş, Treblinka’dan kurtulabilmiş bir diğer kişi olan Yechiel Reichman, Wiernik’in gözlemine biraz daha ayrıntı ekledi: Yanan bedenin üstündeki SS ‘uzmanı’, ızgaranın ilk katmanına, yüzü aşağı dönük olarak bir kadın, özellikle de şişman bir kadın bedeni koymamızı emretti. İkinci katman, ne getirildiyse (erkek, kadın ya da çocuk) ondan oluşabiliyor, ardından katman katman yükseliyordu . . . Daha sonra ‘uzman’, ızgara altına kuru dallar koyup bunları yakmamızı emretti. Beş dakika içinde, krematoryumda yanan ateşe 50 metreden daha fazla yaklaşmak zor hale geldi. . . Oldukça güç bir işti. Pis koku korkunçtu.” Reichman’ın açıklaması, bedenlerin “odun gibi” kendi kendilerine yanmadığını, ızgaranın altına atılan odunla tutuşturulduklarını ortaya koymaktadır.
Treblinka’daki imha bölgesinin komutanı Heinrich Matthes de odun kullanımını onaylar:“O zaman, daha önce başka bir imha kampında olduğunu tahmin ettiğim, Astsubay ya da Subay [Herbert] Floss geldi. Cesetleri yakma işleminin ayarlanması görevindeydi. Yakma işlemi, demiryolu raylarıyla beton blokların bir araya getirilmesiyle gerçekleştirildi. Cesetler bu rayların üzerine yığıldı. Rayların altına çalılık koyuldu. Odunlara benzin döküldü. Bu şekilde yalnızca yeni toplanan cesetler değil, mezarlardan çıkarılanlar da yakıldı.”
Sonuç
Soykırım karşıtları, ölüm kamplarındaki ızgaralarda toplu beden yakma işleminin mümkün olmadığı yönündeki iddialarını desteklediğine inandıkları kestirmeleri seçiyor. Kanıtları tahrif edip es geçiyorlar Ön yargılı kararlarını ispatlamak zorundayız. Kanıtlar, ızgaralar ve çukurların düzgünce inşa edilip yeterli yakıtla doldurulduğunda bedenlerin yandığını göstermektedir.