ابزارهای آموزشی

صفحه های افسانه/حقیقت

آدولف هیتلر از کشتار کریستال ناخت باخبر نبود و اجازه انجام آن را نداد

 
دیوید ایروینگ (David Irving)، که دادگاه عالی لندن وی را انکارکننده هولوکاست، نژادپرست، و ضدیهود خوانده است، این بحث را پیش می‏کشد که هیتلر تا اواسط کشتار کریستال ناخت (Kristallnacht) در مورد آن چیزی نمی‏دانست. ایروینگ اظهار می‏کند که این کشتار توسط جوزف گوبلز (Josef Goebbels)، وزیر تبلیغات رژیم آلمان، بدون اطلاع هیتلر آغاز شد.
در پرتو این واقعیت قابل تحقیق که هیتلر در جلسه خود با گوبلز از وجود اغتشاش‏های پیشین مطلع شد، او می‏باید اجازه حملات گسترده علیه یهودیان، مایملک آنها، و مغازه‏هایشان را داده باشد.

کریستال ناخت چه بود؟

کریستال ناخت ("شب شیشه‏های شکسته") کشتاری خشن بود با حمایت دولت که در سراسر آلمان و اتریش در 9 و10 نوامبر 1938 به وقوع پیوست. این کشتار ظاهراً پاسخ  عمومی خودجوشی بود به خبر کشته شدن یک دیپلمات آلمانی به دست جوانی یهودی به نام هرشل گرینزپان (Herschel Grynszpan)، که وی را به خاطر اخراج خانواده‏اش از آلمان به لهستان به ضرب گلوله از پای درآورد. صدها کنیسه به آتش کشیده شد، هزاران خانه و مغازه یهودیان ویران شد، حداقل 91 یهودی به قتل رسیدند و تعداد بسیار دیگری مورد حمله قرار گرفتند و به شدت صدمه دیدند. بیش از 20000 مرد یهودی دستگیر و به اردوگاه کار اجباری فرستاده شدند و در آنجا مورد بدرفتاری و ارعاب قرار گرفتند.

واقعیت این است که هیتلر نه تنها در مورد این کشتار خبر داشت، بلکه اجازه آن را هم داد

  • در 9 نوامبر رهبران ارشد حزب برای یادبود قیام شکست‏خورده حزب در سال 1923 گرد آمدند.
  • در اویل غروب 9 نوامبر، گوبلز در جریان اغتشاش‏هایی که در دو محل در آلمان به وقوع پیوسته بود قرار گرفت. هیتلر و گوبلز پیش از شام در ساختمان قدیمی شهرداری مونیخ در مورد این اتفاقات با هم به گفتگو نشستند.
  • چندین شاهد عینی گزارش داده‏اند که آن شب گوبلز و هیتلر بر سر شام بحثی شدید با هم داشتند. هیتلر میز شام را در حدود ساعت 9 بعد از ظهر ترک گفت و گوبلز را آنجا گذاشت تا برای رهبران ارشد سخنرانی کند. در طی پنج سال گذشته، این سخنرانی توسط هیتلر ایراد می‏شد.
  • گوبلز سخنرانی پر آب‏ وتابی در مورد بی‏نظمی‏هایی که آن زمان در قسمتی از آلمان به وقوع پیوسته بود برای رهبران شاخه‏های محلی حزب (Gauleiters) ایراد کرد. گوبلز گفت که "پس از ارائه گزارش‏، پیشوا تصمیم گرفت" که تظاهرات بعدی نباید متوقف شوند. آنهایی که سخنرانی گوبلز را شنیدند از دستورات آنها اینطور استنباط کردند که "حزب نباید در پیش دنیای خارج به عنوان آغازگر تظاهرات شناخته شود، ولی باید در واقع آن را سازماندهی و اجرا کند." پس از سخنرانی گوبلز، رهبران شاخه‏های محلی حزب به سمت تلفن‏ها هجوم بردند و به زیردستانشان در سراسر آلمان دستور اجرای کشتار را صادر کردند.

نتیجه

  • هیتلر در ملاقاتش با گوبلز از اغتشاش‏های پیشین باخبر بود. او باید به گوبلز اجازه داده باشد تا کشتاری بزرگتر را، که قرار بود توسط گاردهای محلی حزب (SA) و پلیس آلمان (SS) سازماندهی و تشویق شود، به راه اندازد، وگرنه گوبلز این نکته را در صحبتش با رهبران حزب در ساختمان قدیمی شهرداری مونیخ بیان نمی‏کرد. هیتلر شام را به این دلیل ترک گفت که جامعه بین‏المللی او را مستقیماً مسؤول تخریب‏های آتی نشناسد.
  • گوبلز نطق اصلی هیتلر را به جای او ایراد کرد، رهبران شاخه‏های محلی را به اقدام برانگیخت، و آنها سریعاً پس از سخنرانی آن را عملی کردند.