ابزارهای آموزشی

صفحه های افسانه/حقیقت

فضای کافی در اردوگاه های عملیاتی راینهارد برای خرد کردن استخوان ها وجود نداشت

 

منکران هولوکاست می گویند:

در نواحی اعدام اردوگاه های عملیاتی راینهارد فضای کافی برای خرد کردن استخوان ها وجود نداشت.

فیلم ساز آمریکایی انکار کننده هولوکاست درباره تربلینکا می پرسد: “آنها در کجا باقیمانده اجساد سوزانده شده جمعیتی به اندازه سانفرانسیسکو را خرد و پودر می کردند؟”  او می گوید خرد کردن استخوان ها یک کار وقت گیر است و نیاز به فضایی به اندازه یک زمین فوتبال دارد.”کل این داستان کذب" زمانی بر سر زبان ها افتاد که نقشه های اردوگاه ها مورد بررسی قرار گرفت-بررسی ها نشان می داد که هیچ فضای کافی در مناطق اعدام جهت خرد کردن استخوان ها وجود ندارد.

شواهد و مدارک شاهدان عینی درباره عملیات نهایی روی خاکسترها

درباره خرد کردن استخوان ها در اردوگاه های عملیاتی راینهارد، پاول للیکو، یک محافظ اوکراینی در تربلینکا، اظهار می کند: "بعد از سوزاندن اجساد، زندانیان متعلق به "خدمه کارگر" خاکسترها را از درون الکی رد می کردند. قسمت هایی از بدن که سوخته بودند اما شکل طبیعی خود را حفظ کرده بود در هاون خاصی گذاشته و آنها را می کوبیدند تا به صورت پودر در آید."  
همچنین شواهد تصویری درباره عملیاتی که روی خاکسترها انجام می شد نیز وجود دارد. کرت فرانتس ابتدا معاون تربلینکا و سپس آخرین فرمانده نظامی این اردوگاه بود. اگرچه افراد اس اس عکاسی را ممنوع کرده بودند، فرانتس عکس های بسیاری از اردوگاه گرفت. وی از آن روزهای تربلینکا که خود آنرا "روزهای عجیب" می نامد، آلبوم عکسی تهیه کرد. وقتی در اوایل سال 1960 مأمورین آلمانی وی را در آپارتمان خود دستگیر کردند، این آلبوم را نیز پیدا کردند.   فرانتس از ماشین های حفاری در محل گورهای دسته جمعی عکس هایی تهیه کرد که اطلاعات جالبی در آنها وجود دارد.
آلکس بای، یک متخصص در تجزیه و تحلیل تصاویر اکتشافی هوایی، به دقت عکس های فرانتس را مورد تحقیق و بررسی قرار داد و متوجه شد که در دو عکس پنچ توده خاکستر احتمالی قرار دارد که توسط افراد Sonderkommandos احاطه شده است و آنها احتمالاً در حال خرد کردن و الک کردن خاکسترها هستند. عکس دیگر اسب و کالسکه ای را در اطراف توده های خاکستر احتمالی نشان می دهد، و به نظر می رسد که محل های خرد کردن و الک کردن کمی از محل سوزاندن فاصله داشته است. این عکس ها همچنین اندازه کلی منطقه اردوگاه مرگ را نشان می دهند، که بسیار وسیع تر از آنچه که انکارکنندگان هولوکاست ادعا می کنند می باشد. شما می توانید این عکس ها را در http://www.holocaust-history.org/Treblinka/appendixd/ مشاهده کنید. (عکس های D2 و D3.) 

آیا در مناطق اعدام سه اردوگاه جهت دفع کردن خاکسترها و بقایای استخوان ها فضای کافی وجود داشت؟

فیلم ساز آمریکایی انکار کننده هولوکاست سعی می کند کمبود فضای کافی را نشان دهد وی این کار را با طرح سه دایره مشکی بزرگ "توده های خاکستر" که هر کدام با یک حلقه متشکل از هشت دایره آبی، قرمز و زرد احاطه شده است انجام می دهد، وی این دوایر را "ایستگاه های خرد کردن استخوان" می نامد. او همه این دوایر را در یک زمین فوتبال قرار داد تا نشان دهد چگونه این دوایر کل یک زمین فوتبال را اشغال می کنند و سپس در نقشه اردوگاه تربلینکا در کتاب آراد شروع به جستجوی مکانی به این وسعت کرد و سرانجام او نتوانست منطقه ای با این وسعت را در نقشه اردوگاه بیابد، البته این جای تعجب ندارد.
نقشه ای که فیلم ساز از کتاب آراد برگرفته است بدون مقیاس است و نمی توان از آن جهت تصویر سازی دقیق اندازه ناحیه اردوگاه ها یا ساختمان های واقع در آن استفاده کرد. بنابراین بررسی های انجام شده توسط این فیلم ساز درباره فضا و مقیاس یا کمبود فضا، در صورت استفاده محض از این نقشه، نامعتبر است.
یک تحقیق جدید و منطقی تر، به نام بازسازی تربلینکا توسط آلکس بای انجام شد، وی این تحقیق را بر اساس تجزیه و تحلیل علمی و دقیق عکس های زمینی و هوایی گرفته شده با جدیدترین فناوری روز انجام داد. بای متوجه شد که منطقه اعدام دارای مساحتی در حدود 85,000 متر مربع است (حدود 914,932 فوت). بنابراین آن منطقه می توانست 9 گودال جهت 900,000 جسد را در خود جای دهد، همچنین در این منطقه فضای کافی برای اتاق گاز و سایر ساختمان ها، شبکه های سوزاندن و خرد کردن بقایای سوزانده شده وجود دارد. شما می توانید بازسازی تربلینکا توسط بای را در http://www.holocaust-history.org/Treblinka/deathcampinternet/Figure42.shtml مشاهده کنید. همچنین می توانید تحقیقات کامل آلکس بای را در آدرس http://www.holocaust-history.org/Treblinka/ بیابید.

یک سناریو با احتمال بیشتر

بعد از سرد شدن کوره آدم سوزی، خاکسترها را به محل دیگری برای خرد کردن و الک کردن منتقل می کردند. بقایای بزرگتر که قابل خرد شدن نبودند برای سوزاندن بیشتر به کوره بازگردانده می شدند. در برخی از اردوگاه ها، مانند بلزک، این احتمال وجود دارد که از یک ماشین خرد کردن استخوان استفاده شده باشد.

نتیجه گیری

اگر این موضوع اینقدر وحشتناک و ترسناک نبود، سناریوی فیلم ساز آمریکایی انکار کننده هولوکاست مضحک و خنده دار به نظر می رسید.   تحقیق کلا درباره گورهای دسته جمعی در بلزک نشان می دهد که تقریباً همه 33 گور دسته جمعی که او یافته بود از قطعات استخوان های انسان، چوب کربنیزه شده و مقدار زیادی خاکستر انسانی که ارتفاع برخی از این توده ها تا 5 متر می رسد پر شده بودند (16.5 فوت).  بنابراین مهم نیست که فیلم ساز آمریکایی انکارکننده هولوکاست در جهت رد موضوع آنرا پیچیده تر می کند.