ابزارهای آموزشی

صفحه های افسانه/حقیقت

بدون ستون‏های مشبک سیمی، هیچ راهی برای تزریق گاز سیانور به اتاق‏ها وجود ندارد

 
انکارکنندگان هولوکاست می‏گویند که امروز هیچ مدرک فیزیکی یا سندی موجود نیست که وجود سوراخ‏هایی بر روی بام اتاق‏های گاز را تأیید کند. برایان رنک (Brian Renk) از مؤسسه بررسی‏های تاریخی، ادعا می‏کند که هیچ کس نتوانسته است "یک مدرک فیزیکی از وجود سوراخ‏های تزریق سیانور در محل یا حتی اشاره‏ای به آنها در طراحی مفصل اردوگاه یا مدارک ساختمانی پیدا کند...."
با اینکه امروز اثری از ستون‏های مشبک تزریق گاز در دست نیست، وجود آنها را روایت شاهدان عینی- هم مباشران جرم و هم بازماندگان - و نیز مدارک آلمانی بجامانده‏ای که حاوی سیاهه‏ای از آنها هستند تایید می‏کند.

"سوراخ‏های روی بام" چیستند؟

بر روی بام مسطح اتاق‏های گاز، در کوره‏های 2 و 3 در آشویتز- بیرکناو، چهار سوراخ در سیمان حفر شده بود که دودکش‏هائی بر روی آنها تعبیه کرده بودند. روی این سوراخ‏ها درپوش‏ ضد خروج گاز نصب شده بود. از طریق این سوراخ‏ها بود که سیانور وارد اتاق‏های گاز می‏شد.

این ستون‏های مشبک سیمی چیستند؟

چهار ستون مشبک میان‏تهی، که از کف اتاق تا سقف امتداد داشت، در زیر هر یک از سوراخ‏های بام اتاق‏های گاز کوره‏‏‏های 2 و 3 در آشویتز- بیرکناو برای تزریق گاز تعبیه شده بود. نصب چهار ستون در هر اتاق گاز پخش یکسان گاز را در سرتاسر اتاق تسهیل می‏کرد. خود اتاق در زیر زمین قرار داشت، اما چند فوتی از سطح زمین بالاتر بود، شبیه به پی خانه‏ای دارای زیرزمین. خاکی هم که روی آن چمن کاشته بودند روی آن را می‏پوشاند. این امر کار مردان اس‏اس (SS) را، برای بالا رفتن از تپه‏ای کم‏شیب و رفتن از یک دودکش به دودکشی دیگر با قوطی سیانور در دست، تسهیل می‏کرد.

ما از کجا می‏دانیم که این ستون‏های مشبک سیمی وجود داشتند؟

  • مایکل کولا (Michael Kula)، یکی از زندانیان آشویتز، در کارگاه فلزکاری کار می‏کرد و در آنجا در ساختن ستون‏های مشبک کمک می‏کرد. هر ستون متشکل بود از 3 لایه توری سیمی تودرتو. در وسط ستون درونی، سبد گردآوری گلوله‏های استفاده‏شده قرار داشت که به این وسیله آنها را بالا می‏کشیدند و برای انهدام به بام برمی‏گرداندند.
  • اوتا کراوس (Ota Kraus) و اریک کولکا (Erick Kulka) دو زندانی همبند چک در آشویتز بودند. آنها ستون‏ها را اینگونه توصیف می‏کنند: "بین ستون‏های سیمانی دو ستون آهنی، 30 سانتیمتر در 30 سانتیمتر، قرار داشت که پوشیده از توری سیمی کلفتی بودند. این ستون‏ها از درون سقف سیمانی عبور می‏کردند و به تراس چمن‏پوش مذکور در بالا وصل می‏شدند؛ در انتهای آنها دریچه‏های کیپی وجود داشت که از آنها افراد اس‏اس گاز سیانور را تزریق می کردند.... این ستون‏ها را بعداً به اتاق گاز اضافه کرده بودند و از این جهت در نقشه‏ها دیده نمی‏شوند".
  • دیوید الر (David Olère)، هنرمندی از اهالی پاریس، پس از دستگیری در مارس 1943 به آشویتز فرستاده شد. او در آنجا به عنوان زندانی کارگر (Sonderkommando) در کوره‏ شماره 3 به کار گماشته شد. پس از جنگ، در سال‏های 1945 و 1946، او مجموعه‏ای از 50 عکس از آنچه در اردوگاه دیده بود کشید. یکی از نقاشی‏های الر نمای جانبی کوره‏ شماره 3 را نشان می‏دهد. الر چهار ستون مشبک سیمی را نشان می‏دهد. راهنمای حرفی روی نقاشی آنها را "Grille pour Bomber a Gaz" (ستون‏ تزریق گاز) معرفی می‏کند.
  • رودلف هوس (Rudolf Höss)، فرمانده آشویتز، نیز وجود ستون‏های مشبک سیمی را در خاطرات خود، که پس از جنگ نوشته است، تایید می‏کند: "در کاملاً کیپ و بسته می‏شد و جوخه‏های ضدعفونی آماده در محل سریعاً گاز [بلورها] را از طریق دریچه‏هائی واقع در سقف اتاق گاز به داخل لوله هواکشی می‏ریخت که به سمت کف اتاق می‏رفت. این امر موجب می‏شد گاز به صورتی یکسان پخش شود. این جریان را می‏شد از طریق دریچه چشمی در مشاهده کرد."
  • ستون‏های مشبک سیمی در نقشه‏های اصلی ساختمان نبودند، چون تغییرات غیرساختاری بعدی در نقشه‏های کاری در محل انجام می‏گرفت. یک صورت کالاهای مورد نیاز، مورخ 3 مارس 1943، که پس از اتمام ساختمان کوره‏ شماره 2 نوشته شده است، حاوی "4 عددDrahtnetzeinschiebvorrichtung " است. این کلمه مرکب آلمانی را می‏توان به این صورت ترجمه کرد: "توری تزریق" یا "ابزار سیمی تزریق".

نتیجه

این واقعیت که ستون‏های مشبک سیمی تزریق گاز را امروز نمی‏توان پیدا کرد امری است قابل درک. آنها را، پیش از اینکه آلمانی‏ها تأسیسات کوره‏‏ها را به منظور سرپوش گذاشتن بر جرائمشان منفجر کنند، جدا کردند و به دور انداختند. با این حال، وجود آنها را روایات شاهدان عینی - هم مباشران جرم و هم بازماندگان - و نیز مدارک آلمانی بجامانده‏ای که حاوی سیاهه‏ای از آنها هستند تایید می‏کند.