ابزارهای آموزشی

صفحه های افسانه/حقیقت

در اردوگاه ها فضای کافی برای گورهای دسته جمعی وجود ندارد

 

منکران هولوکاست می گویند:

"گفته می شود در تربلینکا، بلزک و سوبیبور تقریباً 1.38 میلیون جسد دفن شده است... . . موضوع این است که برای این تعداد جسد طبق نقشه ها و مدل ها فضای کافی دفن وجود ندارد."

این اظهار نظر بر اساس یک فیلم کوتاه از اردوگاه های عملیاتی راینهارد می باشد که متعلق به یک منکر ناشناس آمریکایی هولوکاست است.

این انکارکننده چگونه به این نتیجه گیری رسیده است؟

  • او حساب کرده بدن یک فرد بزرگسال مرد به چه مقدار فضا نیاز دارد و به رقم 0.3408 مترمکعب برای هر نفر (یا حدود 12 فوت مکعب) دست یافته است.
  • او با این نتیجه گیری عنوان می کند که هر گور دسته جمعی در تربلینکا دارای فضای دفن 11250 مترمکعب است.
  • او 11250 متر مکعب موجود در گور انتخابی را به 0.3408 متر مکعب برای هر جسد تقسیم می کند و نتیجه گیری می کند هر گوری می تواند چیزی حدود 33000 جسد را در خود جای دهد یا حدود 3 جسد بزرگسال مرد در هر متر مکعب.
  • با استفاده از رقم 33000 جسد برای هر گور، او تعداد قربانیان در هر اردوگاه را به رقم 33000 تقسیم می کند تا به تعداد گودال هایی که هر اردوگاه به آن نیاز داشته دست یابد.
  • برای تربلینکا، با تقریب 700,000 قربانی، او به عدد 21.2 گودال می رسد.
  • برای بلزک، با تقریب 600000 قربانی، او به عدد 18.02 گودال می رسد.
  • برای سوبیبور، او بطور کامل نتیجه گیری های خود را کنار می گذارد و به جای آن به فرضیات مسخره و بدون پشتیبانی روی می آورد. (این موضوع در یک برگه اطلاعات دیگر مورد رسیدگی قرار میگیرد).
  • سپس او از بلوک های قرمز رنگی که به جای 18 یا 21 گودال در تمام نقشه تربلینکا و بلزک است استفاده می کند، تا نشان دهد فضای گورها کل اردوگاه را می پوشاند-که کاملاً مشخص است چنین چیزی امکان پذیر نیست.

این انکارکننده به چه چیزی توجه نداشته است؟

  • فضایی که او نتیجه گیری می کند برای هر جسد مورد نیاز است نمایانگر اندازه یا حجم متوسط قربانی نیست.
  • او روشی که اجساد به درون گورها پرتاب می شدند که در واقع فضای موجود را هدر می دهد بد نمایش می دهد.
  • او از نقشه هایی استفاده می کند که برای اندازه یا فاصله بین موانع نشان داده شده بر روی آن متناسب نیست. بنابراین نمی توان از آنها به همان صورتی که فیلم ساز برای رسیدن به این نتیجه گیری درباره اندازه و این فضا استفاده کرده، استفاده کرد.
اجازه دهید به هر یک از فرضیات ناقص یک به یک نگاهی بیندازیم.

1. حجم محاسبه شده هر جسد معرف اندازه متوسط قربانی نیست.

فیلم ساز آمریکایی منکر هولوکاست به این نتیجه می رسد که 3 جسد بزرگسال مرد را می توان در یک متر مکعب دفن کرد. ولی، اندازه هایی که او استفاده می کند (عرض شانه 26 اینچ، عمق 16 اینچ و طول 50 اینچ) مربوط به یک بازیکن فوتبال مرد آمریکایی است که سالم بوده و خوب تغذیه می کند و بیشتر از 225 پوند وزن دارد ---- نه زن ها، بچه ها، نوزادان و افراد مسن یهودی لهستان که بخش بزرگی از قربانیان این اردوگاه ها را تشکیل می دادند. بنابراین، می توان نتیجه گیری کرد محاسبات فیلم ساز نمی تواند معرف اندازه یا حجم واقعی تعداد زیادی از قربانیان بزرگسال در این اردوگاه ها باشد. محاسبات او حداقل دو تا سه برابر فضایی است که برای جسد یک بچه یا نوزاد لازم است (که حدود نیمی از کل تعداد قربانیان را به خود اختصاص می داد.)

2. فیلم ساز روشی که اجساد به درون گورها پرتاب می شدند که در واقع فضای موجود را هدر می دهد بد نمایش می دهد.

درست است که ما اطلاعات دقیقی درباره دفن واقعی اجساد در گورهای دسته جمعی در اختیار نداریم، اما اطلاعاتی موجود است: اسلامک بایلار، که با نام یاکوب گرویانووسکی نیز معروف است، روند دفن اجساد در چلمنو را توضیح داد: "اجساد روی یکدیگر پرتاب می شدند، مثل انبوهی از آشغال. ما آنها را از پا یا از مو نگه می داشتیم. در لبه گودال دو مرد ایستاده بودند که اجساد را به درون گودال پرتاب می کردند. داخل گودال هم دو مرد دیگر بودند که اجساد را رو به پایین از سر تا پا روی هم فشار می دادند. اگر فضایی هم باقی می ماند یک بچه را در این فضا فشار می دادند."
اینجا عامل اصلی سرعت و دفن اجساد بوده است و لزوماً دقتی که فیلم ساز آمریکایی منکر هولوکاست ادعا می کند در کار نبوده است. اجساد گورها را به صورت هموار یا ناهموار پر می کردند--و این با دفن آنها در ردیف های مرتب مستطیل های 12 فوت مکعب و پوشاندن آنها با لایه های هموار شن در تضاد است.

3. فیلم ساز از یک نقشه اردوگاه های عملیاتی راینهارد استفاده می کند که با اندازه کلی یا فاصله های موانع نشان داده شده بر روی آن تناسب ندارد.

نقشه های استفاده شده توسط فیلم ساز متناسب نیست. آنها بر اساس حافظه شاهدین به دست آمده و فقط برای اهداف تجسمی می باشد. بنابراین، محاسباتی که ادعا می شود برای اندازه گیری فضای اردوگاه می باشد و سپس پوشش دادن آن با بلوک های قرمز رنگ معرف یک گور دسته جمعی به تعداد دفعات زیاد نمی تواند علمی باشد.

نتیجه گیری

محاسبات فیلم ساز آمریکایی منکر هولوکاست عمداً با اغراق همراه است تا به هدف نهایی خود یعنی "اثبات" اینکه تربلینکا، بلزک و سوبیبور اردوگاه های موقت پناهندگان بوده اند و اردوگاه های مرگ نیستند دست یابد. نتیجه گیری های او بر مبنای فرضیات ناقص بوده و به همین دلیل نتیجه گیری های او غلط می باشد.