ابزارهای آموزشی

صفحه های افسانه/حقیقت

گزارش گرشتین یک سند سازی است و سایر مدارک عینی هم سست و بی دوام یا دارای نقص است.

 

منکران هولوکاست می گویند:

وجود اردوگاه های مرگ در راینهارد منوط به مدارک عینی "سستی" است که "فقط شایعه" است.

منکران هولوکاست ادعا می کنند گزارش گرشتین درباره قتل عام با گاز در بلزک در تربلینکا چیزی مثل یک "سند سازی" آشکار است که کل داستان آن غیرقابل باور است. شهادت بازماندگان یهودی و جنایتکاران اس اس دنباله رو گزارش گرشتین می باشد و اصلا قابل باور نیست.

درباره مدارک عینی و وجود اتاق های گاز در این سه اردوگاه مرگ چه نظری دارید؟

برخلاف گفته های منکران هولوکاست، وجود اتاق های گاز "تقریباً بطور کامل" بر اساس گزارش گرشتین یا بر اساس شهادت "جنون آمیز" بازماندگان نیست. مدارک مربوط به قتل عام در بلزک بر اساس شهادت بازماندگان و جنایتکاران می باشد:
  • رادولف ردر. او در اواخر اوت 1942 از لویو به بلزک منتقل می شود، جایی که او را مجبور می کنند به تخلیه اجساد از اتاق های گاز بپردازد. او تنها یهودی بازمانده از اردوگاه مرگ است که این فعالیت ها را دیده است.
  • ویلهلم پی فاننستیل. او یکی از متخصصین بهداشت و شیمیدان هایی است که کورت گرشتین را در دیدار از بلزک و تربلینکا همراهی کرده است. او بعد از جنگ نوشته های زیادی را برای مقامات مختلف ارسال و در دادگاه اوبرهازر در سال 1965 شهادت داد.
  • روبرت یورس و کارل اشلوخ از نگهبانان اس اس در بلزک بودند. آنها در سال 1963 برای فعالیت هایشان در بلزک بازداشت شدند اما در نهایت هیچ اتهامی بر علیه آنها به دست نیامد و آنها آزاد شدند. آنها در دادگاه 1965 جوزف ابرهازر بعنوان شاهد عینی شهادت دادند فرمانده بلزک و فقط مباشر جنایتکار آلمانی در قتل عام یهودیان در بلزک دست داشته اند.
اجازه دهید به آنچه این چهار نفر درباره قتل عام در بلزک می گویند نگاهی بیندازیم و آنها را با آنچه گرشتین نوشته مقایسه کنیم:
  • گرشتین نوشته: “. . . ترنی با 45 واگن از لمبرگ [لهستان: لویو] رسید. . . . 6700 نفر که از این تعداد 1450 نفر تا رسیدن به مقصد مرده بودند."
    تایید مدارک: گزارشات مقامات آلمانی راه آهن نشان می دهد حدود 50000 یهودی از لمبرگ [لهستان: لویو] بین 10 تا 23 اوت 1942 وارد بلزک شدند (رادولف ردر در یکی از این انتقال ها بوده است.)
  • گرشتین درباره اولین دیدار خود از ساختمان اتاق گاز می نویسد: "جلوی ما در سمت چپ و راست یک نوع ساختمان حمام مانند بود که جلوی آن دیگ های بتونی بزرگ با گل های شمعدانی قرار داشت، بعد یک پلکان کوچک بود و بعد از آن در سمت چپ و راست به ترتیب 3 هال 5 در 5 متر قرار داشت به ارتفاع 1.90 متر با درهای چوبی که شبیه گاراژ بود. در انتها بر روی دیوار، که در تاریکی زیاد هم قابل مشاهده نبود، درهای چوبی لغزنده بزرگی قرار داشت. روی سقف، هم بعنوان یک "جوک ظریف" ستاره داوود قرار داشت!"
  • گرشتین اضافه می کند: "در جلوی ساختمان، یک نوشته با عنوان "ساختمان هکن هولت" وجود داشت و "هکن هولت اپراتور موتور دیزلی بود. . .”
    تایید مدارک: ویلهلم پی فاننستیل: "کل مرکز انهدام چیزی شبیه یک موسسه دفع شپش معمولی بود. جلوی ساختمان دیگ ها بتونی و یک علامت با عنوان "ساختمان هکن هولت" قرار داشت، بالای آن ستاره داوود بود. ساختمان بنحو مطلوبی با رنگ روشن رنگ کاری شده بود که نمی شد تصور کرد در اینجا مردم به قتل می رسند. از آنچه من دیدم فکر کنم افرادی که به آنجا می رسیدند حتی تصور هم نمی کردند قرار است چه اتفاقی برای آنها رخ دهد."
  • گرشتین نوشته: "اتاق ها پر شد. کاملاً فشرده بودند! کاپیتان ورث دستور داده است. مردم روی پای یکدیگر ایستادند، 700 تا 800 نفر در مکانی به ابعاد 25 متر مربع با حجم 45 مترمکعب. افراد اس اس تا آنجا که می توانستند آنها را به هم فشار می دادند."
    تایید مدارک: چارلز پروان ثابت کرد فشار دادن این تعداد از افراد در کنار یکدیگر در یک اتاق گاز ممکن است. می توانید گزارش او را در سایت زیر مشاهده نمایید http://holocaust.skeptik.net/documents/provan_gerstein.html.
  • گرشتین نوشته: "فقط تعداد کمی از افراد مسن و بسیار ضعیف جدا شده و تیرباران می شدند."
    تایید مدارک: روبرت یورس: “. . . یهودیانی بودند که نتوانسته بودند تا سربازخانه های باز و بدون پوشش راه بروند. . . این یهودیان توسط کارگران یهودی به دروازه ای برده می شدند و از آنجا توسط سایر کارگران یهودی به گودالی هدایت می شدند. . . . من از لبه گودال با یک مسلسل به یهودیان شلیک می کردم."
  • گرشتین نوشته: "مرده ها مانند ستون های بازالت ایستاده اند، خیلی منظم یکی پس از دیگری در اتاق ها ایستاده اند. جایی برای افتادن یا خم شدن نیست."
    تایید مدارک: کارل اشلوخ: ". . . مرده ها روی زمین نمی افتادند، بلکه ایستاده باقی می ماندند، بصورت مورب بر روی هم خم می شدند؛ بعضی به طرف جلو خم می شدند، بعضی به سمت عقب، عده ای به اطراف، بقیه هم به زانو درآمده بودند بسته به فضایی که داشتند.
  • گرشتین نوشته: "بیست و چهار دندانپزشک با انبر دهان اجساد را باز می کنند و به دنبال دندان طلا هستند. آنهایی که طلا داشتند در سمت چپ و آنهایی که دندان طلا نداشتند در سمت راست قرار می گرفتند. سایر دندانپزشکان دندان ها و تاج دندان را با کمک انبردست و چکش می شکستند تا آنها را از دهان یهودیان بیرون آورند."
    تایید مدارک: رادولف ردر: "در فاصله چند صد متری بین اتاق های گاز از گودال ها تعدادی دندانپزشک با انبردست ایستاده بود. . . . آنها دهان مرده ها را باز می کردند و دندان های طلا را بیرون می کشیدند، سپس آنها را درون سبدهایی که به همین منظور تهیه شده بود پرتاب می کردند."
    تایید مدارک: کارل اشلوخ: "اجساد از اتاق گاز بیرون آورده می شد و فوراً مورد بررسی یک دندانپزشک قرار می گرفت. دندانپزشکان انگشترها و دندان های طلا را در صورت وجود بیرون می آوردند."

نتیجه گیری

تاریخ معتبر از طریق مقایسه مدارک عینی و مستند با یکدیگر برای به دست آوردن بهترین تفسیر معقول در بین همه منابع و حل خطاها و گمانه زنی ها نوشته می شود. در این حالت، شهادت جنایتکاران و بازماندگان گزارش گرشتین و تمام نکات اصلی مربوط به روند قتل عام را به اثبات می رساند.