ابزارهای آموزشی

صفحه های افسانه/حقیقت

گزارش گرشتین پر از ناممکن هاست: بنابراین دروغ است

 

منکران هولوکاست می گویند:

گزارش گرشتین پر از حرف های پوچ و ناممکن است و باید کل گزارش را بعنوان یک سند جعلی کنار گذاشت.

کارلو ماتوگنو، یکی از منکران ایتالیایی هولوکاست، ادعا می کند من 103 مغایرت داخلی و خارجی، گفته های دروغ، دور از واقعیت، گزافه گویی و غیرواقعی در گزارش گرشتین مشاهده کرده ام. او ادعا می کند بعضی از آنها موارد کوچکی هستند و بعضی از آنها به ادعای او مهم هستند و باعث می شوند کل گزارش غیر قابل اعتماد باشد.
مهمترین مواردی که منکران هولوکاست در گزارش گرشتین آنها را مورد اعتراض قرار می دهند عبارتند از:

1. گرشتین ابعاد اتاق های گاز بلزک را در پیش نویس های خود تغییر داده است.

واقعیت: گرشتین دو ابعاد مختلف را برای اندازه اتاق های گاز بلزک عنوان کرده است. در گزارش های 1 و 2 او می نویسد اتاق های گاز 4 در 5 متر با عمق 1.9 متر می باشد. در گزارش 3 او آن را به 5 در 5 متر با عمق 1.9 متر تغییر می دهد.
ما نمی دانیم آیا گرشتین وارد این اتاق ها شده یا خیر یا آنچه دیگران درباره اندازه تقریبی اتاق ها گفته اند باور کرده است. یک تفاوت 3 فوتی که بطور حدسی درباره اندازه اتاق وجود دارد نمی تواند کل گزارش تفصیلی گرشتین را درباره اتاق های گاز برای قتل عام بی اعتبار کند.

2. گرشتین گفته زمانی که او شاهد قتل با گاز بوده در تربلینکا تعداد بیشتری اتاق گاز (8) نسبت به تعداد واقعی آن (3) وجود داشته است.

واقعیت: گرشتین نوشته: "تاسیسات [در تربلینکا] تقریبا شبیه همین حالت بوده اما نسبت به آنچه در بلزک بوده بطور قابل ملاحظه ای بزرگتر بوده است [sic]. هشت اتاق گاز و کوه عظیمی از چمدان ها، پارچه ها و لباس های زیر".
این خط از گزارش گرشتین مشخص نیست. گرشتین در 19 اوت 1942 از تربلینکا دیدن کرده است. در 19 اوت تربلینکا هنوز از 3 اتاق گاز استفاده می کرده است. پس چرا گرشتین درباره ساختمان های بزرگتر اتاق گاز صحبت می کند در حالیکه این ساختمان ها حدود 10 روز بعد از دیدن او ساخته شدند و تا 5 هفته بعد هم قابل استفاده نبودند.
بدون شک گرشتین درباره نقشه ساخت اتاق های گاز بزرگتر جدیدی که بر اساس "موفقیت های" اتاق های گاز بلزک مدل برداری شده صحبت کرده است. آیا او نقشه های آتی را با ساختمان های کوچکتری که دایر بوده و دیده ترکیب کرده است؟ شاید او زمانی از تربلینکا دیدن کرده که اتاق گاز بزرگتری ساخته شده و او از عنوان آن در گزارش خود امتناع کرده باشد. ما نمی دانیم و این به صورت یک راز باقی می ماند. به هر حال هر دلیلی برای این آشفتگی گرشتین هم وجود داشته باشد باز هم نمی توان توضیحات هماهنگ قتل عام در بلزک و توضیحات مختصرتر همین نوع قتل عام ها با گاز در تربلینکا را نفی کرد.

3. اتاق های گازی که توسط گرشتین توضیح داده شده بسیار کوچک هستند که بتوانند 700 تا 800 نفر را به ادعای او در خود جای دهند و بتوان با فشار آنها را در یک اتاق جای داد.

واقعیت: گرشتین نوشته: "مردم روی پای همدیگر پا می گذارند، 700 تا 800 نفر در اتاقی به اندازه 25 متر مربع و حجم 45 متر مکعب. من یک تخمین می زنم. . . نصف آنها بچه هستند. . . حق با ورث است. اگر افراد اس اس کمی فشار آورند می توان 750 نفر را در یک اتاق به حجم 45 متر مکعب جای داد. و افراد اس اس به آنها فشار می آورند، از شلاق استفاده می کنند و آنها را مجبور می کنند تا آنجا که اتاق جا دارد به آن وارد شوند. درها بسته می شود."
چارلز پروان از این متعجب است که آیا واقعا می توان 700 تا 800 نفر را با فشار در اتاقی با این حجم که گرشتین ادعا می کند جای داد. او تصمیم می گیرد این حالت را آزمایش کند. او جعبه ای از تخته سه لایی با مساحت پایه 21 اینچ در 21 اینچ درست کرد. یک طرف جعبه شیشه ای و دو طرف تخته سه لایی بود، بالا و یک طرف آن هم باز بود. او از نتیجه آزمایش شگفت زده می شود.
  • او دریافت که دو بزرگسال (27 و 34 ساله)، یک زن 70 ساله، و چهار بچه بدون مشکل در جعبه جا می شدند. همه افراد لباس عادی پوشیده بودند و همه می توانستند بطور عادی نفس بکشند.
  • سه بچه (6، 4 و 2 ساله) روی پای بزرگسال ها می نشستند و بچه بزرگتر (8 ساله) و سه بزرگسال می ایستادند. یکی از بزرگسال ها عروسکی را بجای نوزاد نگه می داشت.
  • یافته های پروان-هنگامی که به یک اتاق 5 در 5 متر تعمیم داده شد-بطور واضح نشان داد می توان 700 تا 800 نفر را در یک اتاق گاز فشار داد به ویژه که نیمی از آنها طبق گزارش گرشتین بچه ها بودند.
پروان که فکر می کرد کسی حرفش را باور نمی کند عکس گرفت. می توانید آزمایش را بخوانید و عکس را در این سایت ببینید http://holocaust.skeptik.net/documents/provan_gerstein.html.

4. ادعای گرشتین مبنی بر اینکه او انبوهی از لباس ها و کفش ها را به ارتفاع 45 متر (xx فوت) در تربلینکا دیده است کاملا غیرممکن است و این اعتبار کل گزارش را به زیر سوال می برد.

واقعیت: در گزارش 1 و 2 گرشتین از "کوهی واقعی از لباس ها و لباس های زیر به ارتفاع 35 تا 40 متر" در تربلینکا صحبت می کند. در گزارش 3 صحبت از "کوهی واقعی از چمدان ها، لباس ها و لباس های زیر" می شود.
در این مورد گرشتین اشتباه کرده است. انبوهی از لباس ها به ارتفاع 13 مغازه غیرممکن است. گرشتین دو هفته قبل از فروپاشی نهایی تربلینکا در شورش ها از آنجا دیدن کرد و مجبور بود برای تمیز کردن و مخفی نگه داشتن قتل عام ها بطور موقت آنجا را ببندد. در زمان بازدید گرشتین دسته بندی ها به تعویق افتاده بود و انبوهی از اموال یهودیان به قتل رسیده به صورتی نامنظم در همه جا مثل قسمت دریافت رسید و قسمت های دسته بندی پخش شده بود. ساموئل ویلن برگ، یکی از بازماندگان تربلینکا، در این زمان وارد شده و متوجه می شود که "تا چندین یارد انبوه عظیمی از لباس روی هم قرار گرفته است." او دستور می دهد این مکان را که "از این طرف به آن طرف با کوهی از کفش ها و کپه های پراکنده لباس ها و چمدان ها در هم ریخته تمیز کنند. این بهم ریختگی ارتفاعی به اندازه 10 متر را ایجاد می کند".
مشخص است که گرشتین در برآورد ارتفا ع ها قضاوت خوبی نداشته اما این بدین معنا نیست که این کپه ها ارتفاع زیادی نداشتند. این واقعیت که حتی خود او تخمین اولیه خود را مورد تردید قرار می دهد با تخمین زدن ارتفاع واقعی در گزارش 3 نشان داده می شود.

5. گرشتین تعداد یهودیان به قتل رسیده در اتاق های گاز اردوگاه عملیاتی راینهارد را 20.000.000 تا 25.000.000 نفر تخمین می زند-که مشخص است یک عدد نامعقول می باشد.

گرشتین قابل اعتماد است و در توصیف آنچه واقعا با چشمان خود مشاهده کرده ثبات دارد. با اینحال زمانی که گرشتین شایعاتی را که شنیده عنوان می کند صحت گفته های او بطور چشمگیری کاهش می یابد.
در مورد تعداد یهودیان به قتل رسیده در اردوگاه های عملیاتی راینهارد، گرشتین ارقام بیان شده توسط اودیلو گلوبوکنیک، رئیس برنامه، که عنوان می کند روزانه 11000 یهودی در بلزک، 25000 یهودی در تربلینکا و 20000 یهودی در سوبیبور به قتل می رسند را باور کرده است. این ارقام نامعقول نیستند. گلوبوکنیک در برابر نماینده دولت برلین درباره این بزرگترین دستاورد اغراق کرده که ظاهرا با این امید اینکار را کرده که گرشتین زمان بازگشت به برلین از آنچه او انجام داده تعریف و تمجید کند.

6. گرشتین عنوان می کند روش قتل استفاده از بخارهای سمی موتور دیزل بوده است. بریتز برگ، یکی از منکران آمریکایی هولوکاست، قبلا نشان داده این روش غیرممکن است.

این موضوع هم قبلا در دیگر موارد FAQ در این سری مورد بررسی قرار گرفته است. لطفا برای جزئیات بیشتر به آدرس http://www.hdot.org/en/learning/myth-fact#diesel مراجعه کنید.

نتیجه گیری

منکران هولوکاست در تلاشی سخت برای بی اعتبار کردن گزارش گرشتین هستند به همین دلیل روی هر نکته کوچکی که پیدا کنند سخت کار می کنند بنابراین ادعای آنها این است که این گزارش باید رد شود چون غیر قابل باور است. گزارش گرشتین کامل نیست. او خطاها و پیچیدگی ها زیادی در کارهای حدسی خود دارد بخصوص زمانی که به گفته های دیگران تکیه می کند. اما داستان گرشتین در تمام نسخه هایی که تشخیص داده شده به دست خط او می باشد زمانی که آنها با آنچه او با چشمان خود دیده مطابقت داده می شود کاملا مشابه و هماهنگ است: قتل با گاز که او در بلزک دیده است.
تاریخ خوب یک نوشته کورکورانه نیست که هر کلمه از اظهارات دیگران در آن پذیرفته شود. مدارک گرشتین تنها شواهد عینی نیستند که ما در اختیار داریم. تعدادی از بازماندگان یهودی و جنایتکاران بجا مانده اند که شهادت آنها محتوای اصلی گزارش گرشتین را مورد تایید قرار می دهد. در قسمت های بعدی به نکاتی از این موارد مشترک نگاهی می اندازیم.