ابزارهای آموزشی

صفحه های افسانه/حقیقت

گزارش گرشتین در نورنبرگ رد شد

 

منکران هولوکاست می گویند:

گزارش گرشتین چیزی مثل یک "سندسازی ناشیانه" بود و زمانی که متن فرانسوی آن بعنوان سند در دادگاه نظامی بين المللی در نورنبرگ در 30 ژانویه 1946 ارائه شد دادگاه آن را به عنوان یک مدرک نپذیرفت.

پل راسینیر، یک انکار کننده فرانسوی هولوکاست، ادعا می کند بعد از اینکه این گزارش توسط دادگاه رد شد مطبوعات آن را انتخاب کرده و در سراسر جهان منتشر کردند و در نتیجه این گزارش بعنوان یک "مدرک کاملاً معتبر" پذیرفته شد. بعد از آن بدون اینکه در این باره سوالی شود یا توسط دادگاه قانونی تایید اعتبار شود در دادگاه دیگر مورد استفاده قرار گرفت.

واقعیات درباره گزارش گرشتین و دادگاه نظامی بین المللی

  • گزارش گرشتین به همراه چندین فاکتور سیکلون بی که گرشتین به آن پیوست کرده بود در جلسه صبح 30 ژانویه 1946 توسط دوبوست دادستان فرانسوی به عنوان مدرک استفاده شد.
  • در واقع قاضی ها اجازه ندادند گزارش بعنوان مدرک کتبی در جلسه صبح قرائت شود. آنها گزارش را به این دلیل که "نا تمام" بود یا مشخص بود که "سند سازی" شده رد نکردند بلکه علت آن مسائل فنی کار بود. ظاهراً گواهی که اصل آن را تایید کند، که برای هر بخش از مدارک ارائه شده به دادگاه لازم است، وجود نداشت.
  • عصر همان روز معاون دادستان کل به دادگاه اعلام کرد گزارش گرشتین جزء اسنادی است "که اصل و بایگانی آنها در 22 نوامبر توسط فرمانده کوگان تایید شده است. سری PS تایید شده است و زمانی که برای دادگاه قرائت شود قابل پذیرش می باشد."
قاضی ها راضی از اینکه گواهی تایید در جلسه صبح مورد توجه قرار نگرفته، از دوبوست عذرخواهی کردند و آن را بعنوان مدرک به دادگاه ارائه دادند.
موضوع اینگونه بوده است. گزارش رد نشد. قاضی ها در جلسه صبح گواهی اصل را در اختیار نداشتند. موضوع ظرف چند ساعت روشن شد و گزارش گرشتین آن روز عصر در دادگاه خوانده شد.

نتیجه گیری

در تلاش برای رد گزارش گرشتین بعنوان مدرک راسینیر دروغ می گوید. قاضی ها گزارش گرشتین را "دور نینداختند". هنگامی که به گواهی مفقود شده فرضی اشاره شد، همان روز این گزارش بعنوان مدرک در دادگاه ارائه شد.