ابزارهای آموزشی

صفحه های افسانه/حقیقت

مونوکسید کربن کافی در دود اگزوز موتور دیزلی جهت کشتن انسان ها وجود ندارد.

 

منکران هولوکاست می گویند:

اگزوز موتور دیزلی "همیشه" حاوی "کمتر از 1% مونوکسید کربن است".

در سال 1984، فریدریک برگ، یکی از انکارکنندگان آمریکایی هولوکاست مقاله ای نوشت که به دلیل استفاده زیاد از نمودار، جدول و اطلاعات از نظر فنی تأثیر گذار بود.  مقاله باعث می شد که یک خواننده عامی تصور کند که چون مطالب علمی است پس صحیح می باشد.
با این وجود، دو تحقیق علمی که توسط مهندسین انجام شد نشان داد این امکان وجود دارد اگزوز موتور دیزل حاوی مقادیر کشنده ای از مونوکسید کربن باشد.  این تحقیقات عبارتند از:   (الف) تحقیقی که در سال 1941 توسط هالتز و ایدیوت انجام شد که اگزوز موتورهای دیزلی را در شرایط مختلف تجزیه و تحلیل کردند و   (ب) تحقیقی که در سال 1957 توسط آر ای پاتل و گروهش انجام شد، در این تحقیق حیوانات کوچک را در محفظه ای قرار دادند که پر از دود اگزوز موتور دیزلی بود و واکنش آنها را مطالعه کردند.
مطالعه هالتز و ادیوت نشان داد که هنگامی که لوله سوخت به گونه ای تنظیم می شود که سوخت بیشتر را تزریق کند، میزان مونوکسید کربن در اگزوز به 6% افزایش می یابد.  این یک میزان کشنده است.   تنظیم لوله سوخت کار سختی نیست.   شما می توانید این تحقیق را در http://www.vho.org/GB/c/FPB/dieselanalysis1.png مطالعه کنید.
تحقیق آر ای پاتل و گروهش نشان داد که در سه مورد از چهار مورد مختلف که موتور در آن روشن بود، حیوانات مردند.   وقتی مهندسین مقدار هوای ورودی را کاهش دادند، حیوانات در ظرف 3 ساعت و 20 دقیقه مردند.   در دو حالت دیگر، مرگ کمی دیرتر انجام گرفت.   همچنین آنها متوجه شدند دود اگزوز در کشنده ترین حالت خود دارای 22% مونوکسید کربن است (6% کشنده است).   تنظیم هوای ورودی کار دشواری نیست.   در این تحقیق، مهندسین فقط از یک صفحه فلزی برای کاهش میزان هوایی که به درون موتور وارد می شود استفاده کردند.  شما می توانید این تحقیق را در http://vho.org/GB/c/FPB/toxicity1.png مطالعه کنید.
منکران هولوکاست یافته های تحقیق پاتل و گروهش را رد می کنند، آنها ادعا می کنند مرگ حیوانات در حالت آخر بیش از 30 دقیقه به طول انجامیده است، که این معادل مدت زمانی است که شاهدان عینی در مورد وقوع مرگ در یک اتاق پر از انسان گزارش می دهند.   اما مقایسه شرایط حیوانات موجود در تحقیق پاتل و گروهش با شرایط موجود در اتاق های گاز یا کامیون های حامل گاز مخصوص انسان ها مانند مقایسه سیب و پرتغال است.  اول از همه اینکه این حیوانات سالم بودند و مانند بسیاری از افرادی نبودند که در آن زمان تحت فشار شلاق، اسلحه و سگ ها با حالتی مریض و رنجور به زور به اتاق ها و کامیون های گاز رانده می شدند.  ترس و وحشت باعث می شد افراد به شدت نفس کشیده و گازهای سمی را سریعتر به داخل ریه های خود فرو برند. دوم اینکه حیوانات کوچک را در اتاقی به اندازه 10 متر مکعب قرار دادند، در حالیکه صدها انسان به زور در فضاهای تنگ و کوچک قرار می گرفتند (ارتفاع سقف اتاق های گاز کمتر از 6 فوت بود).   هوای کمی که در اتاقک بود سریعاً از ترکیبات سمی گازها پر می شد.  اگر پاتل و گروهش حیوانات را در محیطی قرار می دادند که فقط چند اینچ بزرگتر از محیط های مذکور بود، مرگ آنها چقدر طول می کشید؟  ما نمی دانیم، اما می شود تصور کرد که کمتر از 3 ساعت و 20 دقیقه طول می کشید.

نتیجه گیری

قتل انسان ها با استفاده از اگزوز موتور دیزلی به گونه ای که برگ ادعا می کند "ابلهانه" یا "کاملاً غیر باور" نیست. یک موتور دیزلی را می توان به سهولت به گونه ای تنظیم نادرست کرد که مقدار کشنده ای از مونوکسید کربن را تولید کند.  تنظیم لوله سوخت یا مسدود کردن هوای ورودی، نیازی به دانش مربوط به پرتاب موشک به فضا ندارد و حتی نیازی به مهارت های مهندسی و مکانیکی که خارج از توانایی تکنسین های اس اس مسئول موتورها باشد، ندارد.  بنابراین این کاملاً منطقی است که افراد وحشت زده ای را که در فضای کوچکی در اتاق یا کامیون حامل گاز می چپاندند و سپس این فضاها را از دود اگزوز سمی و گرم تولید شده توسط یک موتور دیزلی قوی و بزرگ پر می کردند، ظرف 30 دقیقه بمیرند.