ابزارهای آموزشی

صفحه های افسانه/حقیقت

موتورهای دیزلی به تنهایی وسایل کشتار مناسبی نبودند

 

منکران هولوکاست می گویند:

نظریه استفاده از دود اگزوز موتور دیزلی جهت کشتار 1.5 میلیون یهودی در کامیون ها و اتاق های گاز متعلق به سه اردوگاه مرگ راینهارد در جنوب شرقی لهستان "ابلهانه" و "کاملا ًغیر قابل باور" است.

در سال 1984، فریدریک برگ، یک منکر هولوکاست آمریکایی مقاله ای را منتشر کرد و در آن ادعا کرد که اگزوز موتور دیزلی نمی تواند یک نفر را بکشد. برگ ادعا می کند طبق نتیجه گیری هایش، "با رد شدن فرضیه دیزل، بنابراین کل داستان کشتار جمعی رد می شود" و در مقاله خود "پرونده هیولای هولوکاست را مختومه می داند و از نظر او بهتر است درباره این مسئله دیگر صحبت نشود. . ."

مونوکسید کربن چگونه می کشد

قبل از اینکه مدارکی را درباره اینکه آیا دود لوله اگزوز موتور دیزلی می تواند در خود مونوکسید کربن کافی برای کشتار مردم تولید کند یا خیر، باید با نحوه عملکرد مونوکسید کربن آشنا شویم. مونوکسید کربن چیست و چگونه عمل می کند؟
  •  مونوکسید کربن گازی است که قابل مشاهده، مزه کردن و بوییدن است.
  •  این گاز حاصل سوختن ناقص بنزین، چوب، زغال سنگ، روغن، پروپان یا هر ماده حاوی کربن است.
  •  مونوکسید کربن پس از استشمام به هموگلوبین که ماده شیمیایی در سلولهای قرمز خون است و اکسیژن را به مغز و ارگان های حیاتی بدن می رساند متصل می شود.
  •  اتصال مونوکسید کربن به هموگلوبین نسبت به اکسیژن 200 مرتبه سریع تر انجام می شود.
  •  هر چه تعداد هموگلوبین بیشتری به مونوکسید کربن متصل شود، میزان هموگلوبین کمتری برای اتصال به اکسیژن موجود است.  در یک نقطه خاص، حتی با وجود اکسیژن کافی در هوا، شخص از نظر شیمیایی از درون دچار خفگی می شود.
  •  تماس کوتاه مدت با مونوکسید کربن باعث سردرد، سرگیجه، خواب آلودگی و تهوع می شود.
  •  تماس طولانی تر منجر به تشنج، کما و مرگ می شود.
  •  در صورتی که مقدار مونوکسید کربن از میزان 0.1% (1/10 یک نفر) در هوا بیشتر شود، برای انسان کشنده است.  یعنی 4000 قسمت از مونوکسید کربن در 1,000,000 قسمت از هوا می تواند کشنده باشد. هر چه میزان مونوکسید کربن در محیط بیشتر باشد مرگ سریعتر انجام می شود.

موتور دیزلی چیست؟ چه فرقی با موتور بنزینی دارد؟

هر دو موتورهای بنزینی و دیزلی از طریق مجموعه ای از انفجارها و احتراق های کوچک سوخت را به انرژی تبدیل می کنند. تفاوت اصلی بین موتور بنزینی و دیزلی نحوه وقوع این انفجارها است.
  •  در یک موتور بنزینی، سوخت در کاربراتور با هوا مخلوط می شود.  این مخلوط سوخت-هوا توسط پیستون فشرده شده و با جرقه های شمع آتش می گیرد.
  •  در موتور دیزلی ابتدا هوا فشرده شده و سپس سوخت تزریق می شود. چون هوا هنگام فشرده شدن گرم می شود، سوخت بدون نیاز به جرقه آتش می گیرد.
  •  موتورهای دیزلی به کاربراتور نیازی ندارند و از یک گاز سنگین روغنی تر استفاده می کنند.
  •  فرآیند انفجار دیزل بسیار شدیدتر از فرآیند انفجار بنزین است. در صورت تنظیم بودن موتور دیزلی، اگزوز کمتری تولید می کند و مصرف سوخت کمتری دارد.
  •  دود اگزوز موتور بنزینی دارای 7% تا 12% مونوکسید کربن است که کشنده می باشد.  چون ابتدا ترکیب سوخت و هوا در کاربراتور و سپس ایجاد جرقه برای احتراق همه سوخت را به طور کامل نمی سوزاند. سوختی که کاملاً سوزانده نشده است از دهانه اگزوز به شکل مواد شیمیایی سمی خارج می شود.
  •  یک موتور دیزلی که درست تنظیم شده دود اگزوزی را تولید می کند که حاوی تقریباً 1% مونوکسید کربن است، چون سوخت به خصوص هنگامی که خودرو درحالت هرزگردی است، بسیار بهتر سوزانده می شود. به همین دلیل رانندگان کامیون می توانند کامیون های خود را تمام شب بدون ترس روشن نگه دارند و به همین دلیل در کارهای معدن و عملیات زیر زمینی استفاده از خودروهای دارای موتورهای دیزلی ارجحیت دارد.

نتیجه گیری

مونوکسید کربن در غلظت های بسیار کم، به میزان 4/10 درصد (0.4%) 4000 قسمت در 1,000,000 کشنده است.
اگرچه موتورهای دیزلی نسبت به موتورهای بنزینی مونوکسید کربن کمتری را تولید می کنند، اما همین موتورها به اندازه ای که در قسمت 2 این مجموعه خواهید دید کشنده هستند.