ابزارهای آموزشی

صفحه های افسانه/حقیقت

آشویتز- بیرکناو مرکز کشتار نبود

 
انکارکنندگان هولوکاست می‏گویند که آشویتز- بیرکناو مرکز کشتار نبود. گواهی‏های فوت گردآمده در دفاتر اموات آشویتز تنها 69000 مورد مرگ را نشان می‏دهند که تمامی آنها ناشی از مرگ طبیعی بوده‏اند.
دفاتر اموات آشویتز تنها 69000 مورد مرگ را فهرست می‏کنند، چون مرگ بیش از 900000 مرد، زن، و کودکی که مستقیماً از واگن‏های باری قطار به اتاق‏های گاز آشویتز منتقل شدند ثبت نشده‏اند.

دفاتر اموات آشویتز چه بود؟

دفاتر اموات حاوی گواهی مرگ زندانیانی بود که در فاصله 29 ژوئیه 1941 تا 31 دسامبر 1943 به ثبت رسیده، خالکوبی شده، و در آشویتز جان سپرده بودند. پس از جنگ، 46 مجلد از این دفاتر به دست آمد. هر مجلد مجموعه‏ای از صدها گواهی فوت است. این دفاتر تنها مرگ زندانیانی را ثبت می‏کنند که برای اعمال شاقه انتخاب شده بودند، نه کسانی را که به مرگ آنی مرده بودند. مرگ بیش از 900000 مرد، زن، و کودک یهودی‏ای که مستقیماً از وسایل نقلیه به اتاق‏های گاز فرستاده شدند در این دفاتر فهرست نشده‏اند. این افراد گاهی حتی شمارش هم نمی‏شدند.

واقعیاتی درباره دفاتر اموات

  • پری برود (Pery Broad)، سرجوخه  اس‏اس (SS-Unterscharführer) در دفتر گشتاپو در آشویتز، چنین گفت: "وقتی اداره امنیت مرکزی رایش در مورد یکی از نقل و انتقالات پیشین درخواست اطلاعات می‏کرد، علی‏القاعده هیچ چیز قابل اثبات نبود. فهرست نقل و انتقالات پیشین نابود شده بود. هیچ کس نمی‏توانست در آشویتز اطلاعی از سرنوشت یک فرد معین به دست آورد.... در حال حاضر، پس از تخلیه آشویتز و سوزاندن تمامی اوراق و دفاتر، سرنوشت میلیون‏ها نفر کاملاً نامشخص است. هیچ یک از فهرست‏های نقل و انتقال دیگر موجود نیست."
  • استانیسلاو جانکوسکی (Stanislaw Jankowski) در ژوئیه 1943 یکی از زندانیان کارگر (Sonderkommando) در کوره شماره 5 در آشویتز- بیرکناو بود. جانکوسکی پس از جنگ در شهادتش به مسؤولان روسی چنین نوشت: "من باید در اینجا تأکید کنم که تنها افرادی که مقرر بود کارهای مختلفی انجام دهند در دفاتر نفرات زندانیان ثبت می‏شدند و به آنها شماره اردوگاه داده می‏شد. به آنهایی که مستقیماً از وسایل نقلیه به اتاق گاز می‏رفتند... نه شماره اردوگاهی داده می‏شد و نه نامشان در جایی ثبت می‏شد...."
  • فرانسیزک پی‏پر (Franciszek Piper)، مدیر موزه و آرشیوها در موزه آشویتز، تحقیقی گسترده بر روی تعداد کل افرادی که بین سال‏های 1942 تا 1944 از سراسر اروپا به آشویتز- بیرکناو منتقل شدند انجام داده است. بر اساس تحقیق پی‏پر، تعداد کل افرادی که به آشویتز وارد شدند حداقل 1305000 نفر بود. از این تعداد، حدوداً 1095000 نفرشان یهودی بودند، و 900000 تن نیز مستقیماً به اتاق‏های گاز فرستاده شدند. بقیه آنها لهستانی، کولی، اسرای جنگی شوروی، و زندانیان سایر ملیت‏ها (غیر یهودی) بودند. رویهمرفته، در طول سه سال، حدود 405000 زندانی در اردوگاه به ثبت رسیدند. در حدود 202000 نفر از گرسنگی، اعدام، کار سخت، و مانند آن مردند. 188000 نفر دیگر هم در طول چندین سال به اردوگاه‏های دیگر انتقال یافتند.

نتیجه

دفاتر اموات چیزی در خصوص بیش از 900000 یهودی که پس از ورود به آشویتز- بیرکناو به قتل رسیدند نمی‏گویند. بعضی اوقات این افراد حتی شمارش هم نمی‏شدند. تنها افرادی که به اعمال شاقه گماشته می‏شدند و بر بدنشان شماره‏ای  خالکوبی می‏شد گواهی مرگشان در دفاتر اموات ثبت می‏شد.