ابزارهای آموزشی

صفحه های افسانه/حقیقت

هیچ مدرکی دال بر وجود چاله‏های سوزاندن اجساد در هوای آزاد در آشویتز- بیرکناو به دست نیامده است

 
انکارکنندگان هولوکاست می‏گویند که هیچ مدرکی دال بر چاله‏های سوزاندن اجساد در هوای آزاد در آشویتز- بیرکناو پیدا نشده است. کارلو ماتونیو (Carlo Mattogno)، انکارکننده ایتالیائی هولوکاست، محاسبات پیچیده‏ای را انجام داد تا "اثبات کند" کوره‏ها در آشویتز- بیرکناو به هیچ وجه قادر نبودند 1.1 میلیون جسد را بسوزانند. ولی کوشش ماتونيو و سایر انکارکنندگان بی‏نتیجه است، چون شواهد معتبری در دست است که نشان می‏دهد وقتی تعداد اجسادی که باید در کوره‏ها سوزانده می‏شدند از حد می‏گذشت آنها را در هوای آزاد می‏سوزاندند.
شواهد تاریخی نشان می‏دهد که وقتی کوره‏های موجود در آشویتز- بیرکناو نمی‏توانستند از پس حجم کار برآیند، روش سوزاندن اجساد در هوای آزاد به کار گرفته می‏شد. عکس‏های هوائی و زمینی عمل سوزاندن اجساد در هوای آزاد را نشان می‏دهند و شهادت شاهدان عینی صحت آنها را تأیید می‏کنند.

تبعيد مجار‏ها به آشویتز- بیرکناو در اواخر 1944

  • بین مه و نوامبر 1944، بیش از 400000 یهودی از مجارستان به آشویتز- بیرکناو تبعيد شدند که حدود 90 درصد آنها به قتل رسیدند. در طول این عملیات، "سنگر سفید" (White Bunker)، که پس از ایجاد کوره‏ها در 1943 بسته شده بود، مجدداً باز شد تا جوابگوی حجم اضافی کار باشد.
  • دکتر کارل سیگیسموند بندل (Charles Sigismund Bendel) پزشکی یهودی بود که به آشویتز- بیرکناو فرستاده و در آنجا به عنوان زندانی کارگر (Sonderkommando) در کوره‏ها به کار گماشته شد. در دادگاه برگن- بلسن (Bergen-Belsen)، در سال 1945، بندل تأیید کرد که، پس انتقال یهودیان از لودز در لهستان و کشتن آنها، این چاله‏های سوزاندن اجساد چقدر سریع و کارا بودند: "من در ساعت هفت صبح با دیگران آمدم و دیدم که هنوز دود سفیدی از خندق‏ها بالا می‏آید، که نشان می‏داد که تمامی جمع انتقالی در طی شب از بین رفته یا  کارشان تمام شده بود... پشت کوره، سه خندق بزرگ به طول 12 متر و عرض 6 متر حفر کردند.... ظرفیت این خندق‏ها فوق‏العاده بود. کوره شماره 4 می‏توانست 1000 نفر را در روز بسوزاند، ولی این سیستم خندق‏ها می‏توانست همان تعداد را در یک ساعت بسوزاند."
  • با استفاده از این روش -  ترکیبی از کوره و چاله در هوای آزاد برای سوزاندن اجساد -  رودلف هوس (Rudolf Höss)، فرمانده آشویتز، خاطر نشان کرد که آنها می‏توانستند حداکثر 9000 جسد را در طی روز از بین ببرند.

شواهد چاله‏های سوزاندن اجساد در هوای آزاد در عکس‏های هوائی

  • در ژوئیه 1944، هواپیماهای نیروی هوائی آلمان (Luftwaffe) بر فراز آشویتز- بیرکناو پرواز کردند و عکس‏های اكتشافی گرفتند. این عکس‏ها به وضوح ستونی از دود سیاه را نشان می‏دهند که از پشت کوره 5 بیرون می‏زند.
  • سایر انکارکنندگان هولوکاست ادعا می‏کنند که در عکس‏های هوائی دستکاری شده است. ولیکن، در 1996 متخصصان "آزمایشگاه نیروی جت" (Jet Propulsion Laboratory)، متعلق به ناسا در پاسادنا در کالیفرنیا، که یکی از مراکز عمده تحلیل تصاویر هوائی و ماهواره‏ای در جهان است، به‏ دقت نگاتیوها را بررسی کردند. آنها هیچ شاهدی دال بر جعل یا دستکاری عکس‏ها نیافتند.
  • و بالاخره، عکس‏های نادری که یکی از زندانیان کارگر (Sonderkommando) گرفته بود پس از جنگ به دست آمد. این عکس‏ها، که پنهانی از پنجره کوره شماره 5 گرفته شده ‏است، افراد واحد کار را نشان می‏دهند که دارند اجساد را روی زمین به سمت چاله‏های هوای آزاد می‏کشانند. اطراف چاله‏ها را دود فراگرفته است.

نتیجه

هنگامی که کوره‏های موجود در آشویتز- بیرکناو نمی‏توانستند از پس حجم کار برآیند، اجساد را در هوای آزاد می‏سوزاندند. عکس‏های هوائی و زمینی نحوه کار چاله‏های هوای آزاد را نشان می‏دهند و شهادت شاهدان عینی نیز وجود آنها را تأیید می‏کند.