ابزارهای آموزشی

صفحه های افسانه/حقیقت

خرابی‏ها و تعمیرات باید توانائی نازی‏ها را در سوزاندن اجساد تقلیل می‏‏داد

 
انکارکنندگان هولوکاست می‏گویند که کوره‏های آشویتز- بیرکناو نمی‏توانستند سال‏ها روز و شب کار کنند و خراب نشوند. آنها ادعا می‏کنند کوره‏ها به علت خرابی و تعمیرات مدت‏ها غیر قابل بهره‏برداری بودند.
کوره‏ها البته گاهی خراب می‏شدند و احتیاج به تعمیر داشتند. استفاده از برخی کوره‏ها با تصمیم دولت آلمان متوقف شد و بعضی دیگر در یکی از شورش‏های زندان تخریب شد. ولیکن، وقتی تعداد اجساد از آنچه می‏شد در کوره‏ها سوزاند بیشتر بود، آلمانی‏ها از چاله‏های هوای آزاد استفاده می‏کردند که می‏توانست هزاران جسد را یکباره بسوزاند.

مستندات آلمانی‏ها درباره تعمیر کوره‏ها

  • نامه‏ای به تاریخ  28 ژوئن 1943 از کارل بیشوف (Karl Bischoff)، مدیر تشکیلات ساختمان مرکزی آشویتز- بیرکناو، به هانس کاملر (Hans Kammler) در برلین، عملکرد ایده‏آل کوره‏ها را در گرو استفاده مستمر از آنها می‏داند. البته این امر به وقوع نپیوست. بار اضافی کوره‏ها امری معمول بود و مکرراً از کار می‏افتادند.

چه تعداد کوره در آن واحد در حال استفاده بود؟

  • درست است که تمامی 52 دهانه موجود کوره‏ها در همه زمان‏ها مورد استفاده قرار نمی‏گرفتند. به عنوان مثال، هنگامی که در 19 ژوئیه 1943 چهار واحد اختصاصی تازه در بیرکناو آغاز به کار کرد، کوره 1 در اردوگاه اصلی (شامل 6 دهانه) تعطیل شد.
  • کوره شماره 4 (شامل 8 دهانه) نیز در شورش زندانیان کارگر (Sonderkommando) در اکتبر 1944 تخریب شدند و هیچگاه مجدداً آغاز به کار نکردند. سه واحد دیگر نیز غالباً خراب می‏شدند و احتیاج به تعمیر داشتند.

شهادت آلمانی‏ها در مورد سایر روش‏های از بین بردن اجساد

  • پری برود (Pery Broad)، یکی از افراد گشتاپوی آشویتز، در اعترافاتش این خرابی‏ها را به خاطر می‏آورد: "از چهار کوره منتهای استفاده به عمل می‏آمد. به خاطر استفاده بیش از حد، کوره‏ها مدام احتیاج به تعمیر داشتند. در این صورت تنها کوره 4 به کار ادامه می‏داد. کاریش نمی‏شد کرد - باید دوباره از بساط هیزم و آتش برای از میان بردن هزارها جسدی استفاده کرد که پشت کوره‏ها کپه کپه  تلنبار شده بودند. اتاق‏های گاز را، همینکه آخرین ناله‏ها خاموش می‏شد، به سرعت برای تهویه باز می‏کردند... کار تعطیل‏بردار نبود."
  • بنابرین زمانی که تعداد اجسادی که باید سوزانده می‏شدند از ظرفیت کوره‏های در حال استفاده بیشتر بود -  مانند اواخر 1944، زمانی که 8000 تا 10000 یهودی مجار در بحبوحه "اقدام مجارستانی" به قتل رسیدند - چاله‏های هوای باز در پشت کوره 5 و در پشت بیرکناو برای از بین بردن هزاران جسد در آن واحد مورد استفاده قرار می‏گرفتند.

نتیجه

کوره‏ها البته خراب می‏شدند و احتیاج به تعمیر داشتند. استفاده از بعضی از کوره‏ها با تصمیم دولت آلمان متوقف شد و برخی دیگر در شورش زندانی‏ها تخریب شدند. ولیکن، وقتی که تعداد اجساد بیش از آن بود که بشود در کوره‏ها سوزاند، آلمانی‏ها از چاله‏های هوای باز استفاده می‏کردند که می‏توانست هزاران جسد را به یکباره از بین ببرد.