ابزارهای آموزشی
صفحه های افسانه/حقیقت
کورهها در آشویتز نمیتوانستند اجساد 1.1 میلیون یهودی را از میان ببرند
انکارکنندگان هولوکاست میگویند که کورهها در آشویتز به هیچ وجه نمیتوانستند جنازههای 1.1 میلیون یهودی را که قاعدتاً در آنجا مردهاند از میان ببرند. آنها استدلال میکنند که حتی سوزاندن یک جسد در یک کوره عادی غیرنظامی هم ساعتها به طول میانجامد. فرد لوکتر (Fred Leuchter) در "گزارش لوکتر" ادعا میکند از آنجا که کورههای جدید یک جسد را در 1.25 ساعت میسوزانند، یا 19.2 جسد را در 24 ساعت، این به آن معنی است که این امر در مورد آشویتز- بیرکناو نیز صحت دارد و "تنها" 85092 جسد را ممکن است در آنجا سوزانده باشند.
ولیکن، مسؤولان آشویتز دغدغه احترام به مردگان را نداشتند و واضح است که پیرو قوانین مدنی سوزاندن مردگان هم نبودند. آنها اجساد بسیاری را همزمان میسوزاندند و برای تیز نگه داشتن آتش مدام اجساد دیگری را هم اضافه میکردند. بنابرین، استناد به فرایند غیرنظامی سوزاندن مردگان به این عنوان که کورههای آشویتز- بیرکناو نمیتوانستند از پس این تعداد جسد برآیند قیاسی است مع الفارق.
ظرفیت سوزاندن اجساد در جهان غیرنظامی چیست؟
- در کورههای عادی غیرنظامی، بر اساس قوانین و از روی احترام به مرده و خانوادههایشان، هر یک از اجساد را باید جداگانه سوزاند تا خاکسترش جمعآوری و به خانوادهاش بازگردانده شود. هر مورد سوزاندن، به طور متوسط، بسته به کوره و جسدی که سوزانده میشود، بین یک تا دو ساعت به طول میانجامد.
فرایند سوزاندن در آشویتز- بیرکناو
- در آشویتز مأموران احترامی برای مردگان قائل نبودند. اجساد متعدد را همزمان میسوزاندند. دهانههای کورهها را (که در واقع راه دسترسی به آنها بودند) با تمام ظرفیت ممکنشان پر میکردند. هنگامی که اولین اجساد شروع به سوختن می کردند، تعداد دیگری را اضافه می کردند تا آتش را تیز نگهدارند، از این رو سوخت ناچیزی لازم بود تا این فرایند ساعتها یا روزها ادامه یابد.
شواهد عینی در مورد سوزاندن اجساد متعدد
- هنریک توبر (Henryk Tauber)، یکی از زندانیان کارگر (Sonderkommando) که در کورههای 1، 2، و 5 کار میکرد، به یاد میآورد که: "روال کار از این قرار بود که اولین جسد را طوری قرار میدادند که پایش به سمت دهانه کوره، پشتش به سمت پایین، و صورتش به طرف بالا باشد. بعد جسد دوم بر روی اولی گذاشته میشد، باز صورتش به سمت بالا، ولی سرش به سمت دهانه.... ما مجبور بودیم سریع کار کنیم، چون اجسادی را که اول میگذاشتیم سریعاً شروع به سوختن میکردند و دستها و پاهایشان بالا میآمد. اگر ما یواش کار میکردیم، بار گذاشتن قسمت دوم جسدها سخت میشد.... اجساد بچهها را با بزرگسالها با هم میسوزاندیم. اول، دو بزرگسال را میگذاشتیم، بعد هر چند تا بچه که دهانه گنجایشش را داشت. گاه تا پنج یا شش بچه جا میگرفت."
- رودلف هوس (Rudolf Höss)، فرمانده آشویتز، روایت توبر از سوزاندن اجساد متعدد در هر دهانه را تأیید میکند: "بسته به اندازه اجساد، تا سه جسد را میشد با هم از راه یک دهانه داخل کوره قرار داد. زمان مورد نیاز برای سوختن هم بسته به تعداد اجساد در هر قـَرع بود، ولی به طور متوسط بیست دقیقه طول میکشید."
- دستورالعملهای شرکت توپف (Topf)، سازنده کورهها، در سپتامبر 1941 توصیه میکرد که "همینکه محفظه داخل کورهها کاملاً قرمز شد، اجساد را می توان یکی پس از دیگری در داخل کوره قرار داد." این نامه مجدداً هشدار میدهد که نباید گذاشت کورهها سرد شوند. بر اساس محاسبات شرکت توپف، نتیجه این کار صرف زمانی معادل 25 دقیقه برای سوختن هر جسد است.
نتیجه
- مأموران آشویتز دغدغه حرمت به مردگان را نداشتند و واضح است که از قوانین مدنی سوزاندن مردگان هم تبعیت نمیکردند. آنها چندین جسد را با هم میسوزاندند، و مرتباً هم به آن اضافه میکردند تا آتش خاموش نشود.
- بنابراین، استناد به شیوههای مدنی سوزاندن اجساد برای اثبات اینکه کورهها در آشویتز- بیرکناو نمیتوانستند از پس این تعداد جسد برآیند قیاسی است نادرست.
